Fatih Altaylı’dan Mehmet Başaran Hakkında Çarpıcı Analiz: Ferrari’den İş Cinayetlerine

Fatih Altaylı, internet dünyasında dolaşan ve maddi değerler üzerinden kurgulanan bir iddiayı sert bir dille eleştirdi. Bir internet sitesinde yer alan, Mehmet Başaran‘ın Ferrari koleksiyonunun 30 milyon dolar değerinde olduğu yönündeki haberleri “cehalet” olarak nitelendirdi. Altaylı, meselenin sadece bir rakam hatasından ibaret olmadığını, konunun çok daha derin bir sanayici portresiyle ilgili olduğunu vurguladı. Tek bir Ferrari FXX’in Avrupa piyasasında bile 10-12 milyon dolar bandında olduğunu belirten Altaylı, bu otomobilin Türkiye’ye ithal edilmesi durumunda vergilerle birlikte maliyetinin 34 milyon doları bulabileceğini ifade etti.

Gerçekler çok farklı. Altaylı, bu rakamların ötesine geçerek asıl meseleyi, yani Türkiye’nin sanayi yapısını ve toplumsal hafızasını sorguladı.

Mehmet Başaran Kimdir? Sanayinin Yalnız Dev Adamı

Sadece lüks otomobillerle anılmak, bu adamın kimliğini açıklamaya yetmiyor. Mehmet Başaran, sanayici bir ailenin 80 yıllık mirasını omuzlarında taşıyan, 80 yaşında bir iş insanı. Hiç evlenmemiş, çocuğu olmayan ve dünyevi mirasçısı bulunmayan bir figürden bahsediyoruz. Onu gösterişli Maybach’lar veya çakarlı Mercedes’lerle sokaklarda görmeniz neredeyse imkansız. Altaylı’nın deyimiyle, onu bir Renault Clio veya Fiat Albea ile bile görebilirsiniz.

Adamın tek bir tutkusu var. O da üretim. 80 yaşında olmasına rağmen hala bir otomobil fabrikası kurma peşinde koşan, Honda’nın tesislerini satın alarak İzmit’te dev bir üretim merkezi kurmaya çalışan bir vizyoner. Çevresindekilerin “bu yaşta ne işin var” şeklindeki eleştirilerini ise zerre umursamıyor. Sabahın kör karanlığında bir otomobili test ederken ya da motosikletiyle fabrikasına giderken görülebilecek bir karakterden söz ediliyor. Altaylı, bu yalnız ve işine adanmış hayat tarzını “Türk Howard Hughes’u” benzetmesiyle tanımlıyor.

Türkiye’nin Sanayi Gerçeği ve İş Güvenliği Krizi

Ancak Altaylı, bu portre çizimini yaparken bir noktada durup asıl trajediye parmak basıyor. Konu sadece zenginlerin yaşam tarzı ya da koleksiyon değerleri değil. Türkiye’de sanayi tesislerinde yaşanan can kayıpları, asıl gündem maddesi olmalı. Habaş ve Çolakoğlu Metalürji gibi devlerin yanı sıra, her gün onlarca işçinin hayatını kaybettiği tersaneler ve ağır sanayi tesisleri, ülkenin bitmek bilmeyen bir yarasını temsil ediyor. Türkiye, maalesef bir iş cinayetleri ülkesi haline gelmiş durumda.

Bu durumun tek sorumlusu belirli şirketler değil; bu, sistemin bir sonucu. Sanayideki iş güvenliği sorunları, sadece birer kaza değil, sistematik bir ihmalin yansıması olarak karşımıza çıkıyor.

Medyanın Odak Noktası ve Kaybolan Hayatlar

İstatistikler korkutucu bir tabloyu gözler önüne seriyor. Verilere göre 2026 yılının ilk 11 ayında en az 1950 işçi hayatını kaybetti. Sadece Ekim ayında yaşanan 193 can kaybı, durumun vahametini net bir şekilde ortaya koyuyor. Ancak medyanın yaklaşımı bu gerçeklikten tamamen kopuk. Medya, bir iş insanının Ferrari koleksiyonuna odaklanırken, fabrikalarda can veren binlerce işçinin çığlığını duymazdan geliyor.

Ferrari koleksiyonu olan bir ismi yakalamak, haber değeri olarak görülüyor. Oysa asıl haber, her gün birilerinin öldüğü ve toplumun bundan haberdar bile olmadığı ağır sanayi tesisleridir. Altaylı’nın eleştirisi, toplumun ve medyanın bu çarpık önceliklerine yönelik ağır bir sitem içeriyor. Önümüzdeki yıl binlerce işçi daha kaybedilse bile, lüks otomobiller konuşulmaya devam edilirse, bu toplumsal bir felakettir.

Kaynak: Solcu Gazete